چرا روز میلاد حضرت زینب را روز پرستار نامیدند؟

فرشتگان رحمت خدا

پنجم جمادی الاولی، سالروز ولادت شیرزن صحرای کربلا، حضرت زینب کبری(س) است. او که توانست با پیام رسانیِ شایسته، از بازماندگان حادثه جان سوز عاشورا نیز به نیکویی پرستاری کند و لقبِ «بزرگ پرستار همیشه تاریخ» را زیبنده خود کند. او که با دستان نوازشگر و قلب مهربان خود، درد بیماران را تسکین می بخشد و نوید حیاتی دوباره به او می دهد. باید قدر او را دانست و به او و حرفه مقدسّش احترام گذاشت؛ چنان که مقام معظم رهبری می فرماید: «به نظر من، همه مردم ما و همه کسانی که به سرنوشت بیماران و به سلامت کشور اهمیت می دهند، بایستی به قشر پرستار توجه و محبت و اهمیت نشان بدهند؛ چه مسئولان، چه آحاد مردم» جامعه.

پرستاری از آغازین لحظات طلوع اسلام، به صورت حرفه ای مقدّس مطرح بوده و پرستار، واژه ای آشنا برای همه مردم دنیا است، واژهای که ناخودآگاه هر شنونده ای را به یاد آرامش پس از توفان، و به یاد شخصی می اندازد که در لحظات سختی، ناراحتی و ساعتی که به کمک نیاز است، یاری رسانی می کند. انسان های بی ادعایی که به معنای واقعی کلمه، خالصانه کار می کنند و تمام تلاش خود را معطوف می سازند تا بیماران، دوران نقاهت خود را به آرامی سپری کنند.

این واژه، آدمی را به یاد مفاهیم دیگری نیز می اندازد. یاد شب بیداری و یاد مردان و زنان سپیدپوشی که لحظه ای لبخند از سیمایشان دور نمی شود و به واقع باید گفت پرستار، فرشته رحمت برای بیماران است.

این روز را به همه پرستاران عزیز که نمونه صبر و پایداری در برابر مشقات و سختی های زندگی هستند تا آسایش را به دیگران هدیه دهند، تبریک عرض می نماییم.